Föhn Exposities

Föhn fotografeert ter gelegenheid van het 50 jarig bestaan van de schouwburg in Tilburg

2010-09-11T23:52:00.012+02:00

De schouwburg in Tilburg heeft, vanwege haar 50 jarig bestaan in 2011, Föhn uitgenodigd verschillende fotografische visies te geven op haar aanwezigheid.

6 van onze fotografen exposeren daarom met nieuw werk, over de schouwburg en haar aanwezigheid in de Tilburgse gemeenschap vanaf de dag dat de eerste steen gelegd werd.

Fohn exposeert van Januari tot Maart 2011 in de Foyer van de Concertzaal van de Schouwburg in Tilburg.

Voor meer informatie: post@fohnfotografie.nl
klik hier voor het complete programma.

“Nieuw Fotografenplatform presenteert zichzelf in universele fotomomenten”

2009-09-28T23:45:00.006+02:00

Perstekst 27/09/09

Op 22 oktober 2009 opent in Kunstpodium T de eerste expositie Föhn.

Met de expositie ‘Foto Universalis’ onderzoekt Föhn de rol en betekenis van onze familiefotografie en daarmee het familiealbum in Nederland.

In de expositie is zowel individueel werk te zien als een gezamenlijk fotowerk wat ter plekke gemaakt wordt van elkaars jeugdfoto’s. Het individuele werk van elke fotograaf reageert met name op de universele, maar als uniek ervaren, fotomomenten in ons leven. Waar de ene fotograaf het gevoel van individualisme onderuit haalt, vult de andere fotograaf herkenbare momenten of ervaringen in, die uitblijven of niet zichtbaar zijn in een familiealbum.

Deelnemende fotografen zijn: Bob Verbruggen, Anjès Gesink, Erik Klein Wolterink, Claudia den Boer, Ria Kock, Jan van Wessel, Mariska van Zutven en Lisa Jacobs.

Hieronder vind je een beschrijving van het werk van elke individuele fotograaf.

Foto Universalis: Claudia den Boer

2009-09-28T23:43:00.023+02:00

Bij familiefotografie denk ik aan een album waarin de mooie, gelukszalige momenten in je leven, de mijlpalen, volop vertegenwoordigd zijn. Het aspect aan familiefotografie wat mij boeit is het feit dat de wat meer donkere of moeilijke momenten in je leven hierbij uitblijven, terwijl die in een mensenleven net zo belangrijk zijn, en net zoveel (misschien nog wel meer) definiëren wie je bent.

Bij deze gedachte staken onmiddellijk vragen op; als je al zou willen, vallen die momenten überhaupt te fotograferen? Je kunt misschien een gebeurtenis, of een emotie fotograferen, maar een gevoel, een gedachte hierbij, liggen die niet besloten in je hoofd, in je herinnering?
Beeld is een krachtig communicatiemiddel en kan veel impact hebben, maar ik vroeg me toch af; loop ik hier tegen de grens van wat fotografie kan doen aan? Welke mogelijkheden bieden woorden, en kunnen deze niet minstens zo krachtig zijn als een beeld? Het spel tussen woord en beeld fascineert me; wat het een biedt wat het andere niet kan en hoe vaag die grens wellicht blijkt te zijn.

Voor deze expositie koos ik er daarom voor om met tekstjes te werken. Tekstjes die gaan over eigen ervaringen, waarin ik in woord probeerde vorm te geven aan een gevoel, een gedachte van dat moment in mijn leven. Daarmee wil ik, in deze expositie over familiefotografie, bestaansrecht te geven aan die kanten van het leven die minder gelukkig maar ook belangrijk zijn. Die door veel mensen wel eens gevoeld of ervaren wordt. Klein, en daarmee groot en universeel.

Foto Universalis: Bob Verbruggen

2009-09-28T23:43:00.004+02:00

Foto Universalis: Anjès Gesink

2009-09-28T23:42:00.013+02:00

‘Anna’s tuin’ verteld het verhaal van een afscheid. Het achterlaten van een plek waar ze 45 jaar heeft gewoont, daar waar haar dierbaarste herinneringen worden geherbergd.ooooo

ooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo

Foto Universalis: Lisa Jacobs

2009-09-28T23:41:00.021+02:00

Familiefoto's worden gebruikt om jezelf en anderen te herinneren aan de fijne en mooie kanten van het leven. Het is een showobject, in de ouderwetse 'album'vorm of met de moderne techniek. Maar wat wij ons herinneren en wat er gebeurt is, hoeft niet overeen te komen.
De foto kan zelfs de plaats innemen van de herinnering, waar het beeld dat je ziet door de ogen van de fotograaf je eigen beeld wordt. Ik laat dit op twee manieren zien.

Het ouderwetse familiealbum met zijn onderschriften over plaats, tijd en gebeurtenis, krijgt een nieuwe vorm. De teksten bij de foto's laten een ander verhaal zien. Een onzichtbare herinnering.
De foto als ultiem showobject onderzoek ik door middel van een nieuwe manier van foto's presenteren: het fotobehang. Wat zegt deze fotowand over het leven van de mensen die erin wonen. En hoe verhoud je je tot een foto die zo prominent aanwezig is. Zeker als dit een ander beeld is, dan je gewend bent te zien.

Foto Universalis: Mariska van Zutven

2009-09-28T23:41:00.020+02:00

Als fotograaf houd ik me bezig met het ordenen van tijd. Waaraan herken ik 'nu' in een foto? En waaraan herken ik 'vroeger' in een foto? Ik speel met de tijd in mijn foto's en maak mijn kinderen de ene keer expres kinderen van de 21e eeuw. Herkenbaar aan hun hedendaagse kledingstijl en aan moderne speelgoed zoals mp3-speler en nintendo DS. In andere foto's probeer ik juist het tijdloze van jeugd te laten zien. In deze foto's zoek ik naar het algemene, het overeenkomstige; naar situaties die we allemaal door alle tijden heen herkennen uit onze jeugd.
Ik zoek overeenkomsten en verschillen tussen mijn moeders jeugd, mijn jeugd en die van mijn kinderen. Ik registreer tijd omdat ik moet, voor mezelf, omdat ik daardoor de overeenkomsten en verschillen beter begrijp. Zodat ik vat krijg op de veranderingen. Omdat ik denk dat we allemaal schakels zijn in de tijd. Ik geef iets door. Zij nemen dat over, en voegen er de ingrediënten van hun eigen tijd aan toe. ... Zo gaat het volgens mij.

Foto Universalis: Jan van Wessel

2009-09-28T23:40:00.011+02:00

Voor Foto Universalis verdiep ik me in het thema ouder-kind (vader-zoon). Mijn centrale vraag in dit eerste werk is; in hoeverre heb je als individu invloed op je eigen toekomst? Op microniveau kan ik de vraag stellen: "In hoeverre kan ik zorgen dat ik mijn leven anders ga leiden dan mijn ouders deden? Zijn veel van mijn eigenschappen niet al vastgelegd in mijn DNA of conditioneerd door opvoeding? Welk ongewenst gedrag van mijzelf kan ik volgend jaar veranderd hebben?"

Anderzijds ben onderzoek ik voor Foto Universalis found-footage in de vorm van een verzameling van (portretfoto's die ik hergebruik voor nieuw werk. Ik stel mij de vraag waarom wij onszelf vaak anders presenteren, dan we op het moment van de foto maken, echt voelen.
Is dit de manier waarop de fotograaf, of de samenleving, wil dat het portret gemaakt wordt? Of hangt het samen met hoe wij willen dat de ander ons ziet?
00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000
00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000

Foto Universalis: Erik Klein Wolterink

2009-09-28T23:40:00.008+02:00

Wat is is jouw ervaring wanneer je de foto’s uit je familiealbum vergelijkt met die van anderen? Ik vind ze eigenlijk onvergelijkbaar. Daarin ben ik zeker niet de enige. Want vrijwel iedereen bekijkt de foto’s in zijn eigen familiealbum anders dan die in andere albums.
Maar waarom eigenlijk? Want objectief gezien staan op deze foto’s veelal dezelfde gebeurtenissen afgebeeld, slechts de gezichten, verschillen. Daaruit concludeer ik dat vooral de gezichten het verschil maken tussen familiealbums. Met andere woorden, je kijkt vooral naar de gezichten op de foto’s. Ik onderzoek en laat zien wat het betekent om naar foto’s te kijken, wanneer je niet wordt afgeleid door gezichten. Gezichten vormen maar een heel klein onderdeel van het totale familiealbum. Er is zoveel meer te zien……

oooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo

Foto Universalis: Ria Kock

2009-09-28T23:39:00.005+02:00

Met kloppend hart…

“Het hart is een hol, gespierd orgaan dat het middelpunt vormt van het circulatiesysteem” lees ik in het Cultureel Woordenboek. Zo nuchter is de uitleg voor dit essentiële deel van ons lichaam, dat eenieder kent, vreest, of waar men juist lyrisch van wordt!

Veel mensen uit mijn omgeving hebben te maken gehad met zaken rondom het hart, in positieve dan wel negatieve zin. Mijn vader heeft vele jaren geleden een Open Hart Operatie gehad en een zelfde lot wachtte mijn lief ruim een jaar geleden. Ik heb dit willen vastleggen voor later, zowel voor hemzelf als voor mij, om geen lacune te laten ontstaan in ons familiealbum. “Herinneringen bewijzen”, zoals Susan Sontag dat ooit zei.

Met behulp van foto’s is het immers mogelijk om tot een reconstructie te komen en met mijn af en toe wankelende geheugen kon ik dit niet laten passeren, hoe heftig het op een bepaald moment ook was. “Tonen wat meestal verborgen blijft” is eveneens het streven van mijn wens, fotografie te laten zien die mensen raakt. Dat dit ook kan op een kleinschaliger vlak dan met het aan de orde stellen van grote maatschappelijke problemen, ben ik me voor ’t eerst bewust geworden bij het zien van de familiefoto’s van Kors van Bennekom, twintig jaar geleden op een expositie in Amsterdam.

Foto Universalis: Gezamenlijk fotowerk

2009-09-28T23:13:00.008+02:00

Naast het individuele werk wilden wij een diepere samenwerking aan gaan in een zogenaamd “gezamenlijk fotowerk”. Het platform zoekt het zogenaamde schurende effect tussen de leden op door ook in de fotografie zelf, in het combineren van beelden, de samenwerking te zoeken.

Met dit experiment willen we verder gaan dan het laten zien van 8 verschillende visies op het onderwerp. We breiden de mate van samenwerking uit en zoeken naar schurende of aanvullende beeldtaal en een andere expositievorm.

Kunstpodium T heeft 5 kleine ruimtes waarin we exposeren. Eén van de ruimtes houden we vrij voor dit gezamenlijke fotowerk. Bij de opening zal één enkele foto in het midden hangen met veel wit er omheen. Vanuit die ene foto werken we, met een enorme hoeveelheid aan prints, tijdens de expositie aan de gezamenlijke presentatie van jeugdfoto's in deze ruimte. Het gezamenlijke fotowerk is 1 november 2009 om 17.00 uur klaar en mogelijk gemaakt met steun van Fuji.

Föhn gaat exposeren in Kunstpodium -T

2009-04-05T22:43:00.005+02:00

Föhn exposeert 23 oktober 2009 t/m 1 november 2009
in Kunstpodium-T in Tilburg.
Officiële opening Donderdag 22 oktober 2009 om 20.00 uur.
We sluiten aan bij de leerling-meester cyclus die kunstpodium-T
al enige tijd op het programma heeft staan.

Voor meer info: http://www.kunstpodium-t.nl/